Wrocławski duet Roszja i Lu, to nie debiutanci, chociaż mogłoby się tak wydawać. Pierwszy z nich działa na scenie hip hopowej od kilkunastu lat i należy go kojarzyć ze Sfondem Sqnksa. Na szczęście panowie połączyli siły, objawiając swoje kolejne oblicze, tym razem jazz - hip hopowe.

Już po pierwszym przesłuchaniu przychodzi na myśl podobieństwo do bardziej znanych kolegów z Wrocławia. Na pytanie o analogię do duetu Skalpel Roszja odpowiada w wywiadzie dla portalu Independent tak: „Na płycie wykorzystaliśmy próbki z polskich, czarnych płyt co może budzić skojarzenia z zespołem Skalpel. To pierwsze wrażenie. Używamy dźwięków inaczej niż nasi koledzy o czym łatwo możecie się przekonać. Bazujemy na krótkich próbkach. Nasz krążek to fuzja bluesa, jazzu, bigbeatu i hip hopu spięte w charakterystyczne transowe aranże. (...) Zawsze cieszyły mnie kompozycje, które swobodnie przenikały granice gatunków." Rzeczywiście płyta swymi podkładami muzycznymi momentami przypomina dokonania wyżej wymienionego duetu. Skłaniałbym się jednak ku stwierdzeniu, iż „Przez Ścianę", to krążek bliższy klasycznej hip hopowej formuły, w której dominują pocięte loopy, pobrane z płyt winylowych. Lu wydaje się być zwolennikiem mieszania różnych gatunków muzycznych, które dopiero, w toku procesu twórczego, utworzą coś około jazzowego - nie odwrotnie. Całość brzmi trochę psychodelicznie, trochę tajemniczo, ale ostatecznie płyta wrocławian jest ciepła i bardziej odprężająca niż wymagająca nadmiernego wysiłku psychicznego.

Sam Roszja wydaje się być raczej jednym z instrumentów muzycznych użytych przez Lu. Bardzo wyraźnie stawia wyrazy, bawi się brzmieniem słów. W porównaniu do innych polskich MC's, Roszja nie próbuje zdominować ścieżki dźwiękowej - szuka równowagi na tym polu, co ostatecznie bardzo korzystnie wpływa na odbiór „Przez Ścianę".      

„Podstawą jest świadomość. Człowiek świadomy nie robi rzeczy niepotrzebnych" - takim tekstem rozpoczyna się album „Przez Ścianę". Z pełną świadomością mogę stwierdzić, że Roszja i Lu, to wykonawcy całkowicie świadomi, a co za tym idzie - nie nagrali niczego co by nie było niepotrzebne, wręcz przeciwnie - ich album odkrywa coś nowego na polskiej scenie hip hopowej.

GUO