Kto to Cluchy Hopkins? Po długich rozważaniach mogę go określić jako „byt”, zawieszony gdzieś pomiędzy rzeczywistością, a światem stron internetowych. Jest również najbardziej intrygującą postacią, jaka pojawiła się na scenie hip-hopowej w ostatnim czasie...

Po pierwsze, Clutchy Hopkins jest multi-instrumentalistą który nagrywał muzykę pod wieloma pseudonimami podczas całej swojej kariery. Na jego dorobek muzyczny składają się nagrania, zarejestrowane w czasie licznych podróży. Jest to szerokie spektrum zainteresowań: od awangardy poprzez jazz, aż po funk... Paradoksalnie, materiał z tego okresu do dziś pozostaje nieznany (według posiadanych informacji płyty zostały skradzione lub zwyczajnie – zaginęły). Po drugie, ojciec Hopkins'a był inżynierem nagraniowym w Motown. To on nauczył syna skomplikowanych technik nagraniowych, gdy ten był jeszcze chłopcem. Wiedza nabyta w dziecięcych latach stała się później zaletą pomocną w czasie podróży. Dzięki temu zdołał pracować w studiach nagraniowych na całym świecie (od Bombaju aż po Kair).

Informacje na temat Clutchy'ego zostały spisane z krótkiego biograficznego manuskryptu. To pismo zostało znalezione wraz z jego nagraniami, które powstały pod opieką szamana Mohave – ten z kolei był potomkiem plemienia Indian Cahuilla, od niego również C. Hopkins wiele się nauczył. W tych autobiograficznych notatkach znaleziono zapiski o muzycznym cyganie, który podróżował po świecie badając świadomość i jej relacje w stosunku do muzyki. Kiedy Clutchy skończył 20 lat pojechał na daleki wschód i pracował pod nadzorem mnichów Rinzai Zen w Japonii. Przez wiele lat badał ciszę i jej rytm w muzyce. Później studiował Raja Yoga w Indiach aby doskonalić ruchy ciała i ich wpływ na dźwięk. W swojej autobiografii zaznacza swoją fascynacje perkusją i bębnami, uważa że mają wpływ na ludzką świadomość. Clutchy zdecydował się na wycieczkę do Lagos w Nigerii aby uczyć się od mistrza perkusji Oba-Lu-Funke. Podczas pobytu na czarnym lądzie stał się politycznym rewolucjonistą i handlarzem broni, ponadto był wystawiany na rebelianckie misje aby walczyć z uciskającym rządem i apartheidowską polityką. Podczas licznych studiów i podróży, C. Hopkins cały czas nagrywał muzykę.

Kiedy powrócił do USA, Clutchy zaczął używać swoich technik, (których nauczył się podczas wojaży po świecie) aby produkować swoją własną muzykę i tworzyć nowe instrumenty. Grał również z wieloma grupami, głównie jazz, funk i awangardę. Podczas nagrań z innymi artystami odmówił przypisywania mu wkładu w kształt albumów które współtworzył. Preferował pseudonimy lub jego imię nie pojawiało się wcale. Rzekomo był dobrym przyjacielem Moondog'a (znanego też jako Louis Hardin – tworzył muzykę awangardową przez blisko 60 lat). Okres działalności twórczej Clutchy'ego to wczesne lata 70-te aż do późnych lat 90-tych. Jego szerokie spektrum zainteresowań muzycznych, przenosiło się na obszar wielu gatunków w których lubił się poruszać. Ludzie, zajmujący się rozwikłaniem zagadki Clutchy Hopkins'a próbowali skontaktować się ze źródłem z którego wyszły nagrania, niestety człowiek z którym mieli rozmawiać zmarł zanim się spotkali. Mieszkańcy Kalifornii którzy znali Clutchy'ego, mówią że poszedł „w ostatnią podróż” na pustynie Mojave – żyjąc w podziemnej jaskini, do końca swoich dni. Od tego czasu słuch o nim zaginął.

Muzyczny fenomen

Całą zawartą wyżej biografię, chyba można włożyć między bajki. Tajemniczość Hopkins'a można porównać do Zodiac'a - maniakalnego mordercy z Kalifornii, a jego wojaże przypominają podróż Angielskiego gentelman'a Fogg'a – „W 80 dni dookoła świata”. Jedynym namacalnym dowodem na jego istnienie są bity, które po sobie zostawił. Tylko muzyka wydaje się być zgodna z rzeczywistością, a za tym idąc prawdziwa. Próbując rozwikłać zagadkę, zacząłem eksplorować „nieprzejednane” google. Po pierwsze natknąłem się na wywiad z „Seth'em” oficjalnym manager'em (reprezentantem) Clutchy'ego. Mówi on: „C. Hopkins naprawdę istnieje, nadal mieszka na pustyni Mojave. Jedyny bezpośredni kontakt z nim ma jego córka Kelly, to ona otrzymuje od niego różne kasety i rysunki. Prawdopodobnie nagrania pochodzą z wczesnych lat 80-tych, mimo wszystko trudno podać konkretną datę. Wszystkie kawałki są instrumentalne i były nagrywane na żywo. Clutchy używa gitar elektrycznych i akustycznych, bębny, bass, elektryczne pianina, indiański flet i kilka ręcznie robionych instrumentów perkusyjnych. Następne produkcje ukażą się jesienią. Będzie to kolaboracja z Lord'em Kenjamin'em – ulicznym muzykiem z Jamajki. Ci dwaj poznali się w latach 70-tych, kiedy Clutchy uczył się od Rastafarian w Kingston. Obaj interesowali się ręcznie robionymi instrumentami oraz rytułałem związanym z bębnami Kumina. Nagrania o których mowa, powstały zanim C. Hopkins opuścił Jamajkę.” Seth uważa że: „Ludzie są sceptyczni w stosunku do Clutchy'ego, dlatego że jest zbyt dobry aby był prawdziwy. Słuchacze w dzisiejszych czasach mają bardzo niskie wymagania. Hopkins jest świeży, dlatego ludzie mają kłopot żeby w niego uwierzyć.”

Beastie Boys? Dj Shadow? Cut Chemist?

Po drugie, również słuchacze podejmują próby aby rozgryźć kim jest gość podobny do Mel'a Gibson'a. Już na początku padły dwie nazwy za którymi miałby kryć się C. Hopkins: Beastie Boys lub Dj Shadow. Jeden ze słuchaczy Patrick Snajder podjął się rozwiązywania zagadki drogą dedukcji. Od razu wykluczył raperów z Nowego Jorku z bardzo prostego względu - rzadko pojawiają się w Kalifornii a przecież to stamtąd pochodzi Clutchy. Dj'a Shadow'a wykluczyli manager'owie (reprezentanci) Hopkins'a, oczywiście mogą kłamać... ale tego już się nie dowiemy. Patrick poszedł dalej w swoich badaniach po śladach zostawionych przez tajemniczych współpracownikach Clutchy'ego. Jeden z nich to dystrybutor płyt Hopkins'a, drugi natomiast związany jest z zespołem Robert Randolph and The Family Band oraz z wytwórnią Warner Bros. Jeżeli ten człowiek związany jest z Public Relations zespołów związanych z labelem WB z Kalifornii, może to oznaczać że ma bezpośredni związek z Cut Chemist'em który również związany jest z tym wydawnictwem. Stąd przypuszczenia że Clutchy Hopkins, to instrumentalne alterego Cut Chemista. I jak dotąd ta wersja jest najbardziej prawdopodobna, chociaż zagadka cały czas pozostaje owiana tajemnicą.

Do tej pory ukazały się dwie pozycje. Pierwsza to album ze zbiorem instrumentalnych kawałków pt. „The Life Of Clutchy Hopkins”. Pojawiające się tam bity są groźne, mroczne, ciekawie rozbudowane, tłuste w brzmieniu, bardzo oryginalne, wyprodukowane w niepowtarzalnym stylu... Wraz z tą płytą można otrzymać drugą, jest to bonus w postaci Epki pt. „MF Doom Meets Clutchy Hopkins”. Bohater tego artykułu to genialny beatmaker, o czym łatwo można się przekonać słuchając jego kompozycji. Jednak gdy na poszczególnych trackach pojawiają się zwrotki MF Doom'a to mamy do czynienia z makabrycznym połączeniem. Chore bity z jeszcze bardziej psychodelicznym flow. Takie rzeczy strasznie cieszą. Tym bardziej że od jakiegoś czasu Doom nie pojawił się z niczym nowym. W takim przypadku nawet remiks daje niezliczoną dawkę radości. Zresztą oceńcie sami. Jeżeli chodzi o dodatkowy materiał zapraszam do odwiedzenia YouTube. Znajdziecie tam kilka filmików, są to zdjęcia z filmu dokumentalnego o Clutchy'm Hopkins'ie który nigdy, nigdzie się nie ukazał: (1); (2); (3);

Ponadto, potężna wyszukiwarka filmików odnalazła też „tajne” nagranie Clutchy'ego z Dudley'em Perkins'em obraz trwa niecałe 50 sekund.

Serdecznie witam w świecie Clutchy'ego Hopkins'a!

SEBOL